«Իսկ ես՝ հավատում եմ հայերին»

17 Մարտ 2010 18:14 GMT | 23:14 Local Time

Text size: bigger smaller
631
Անար Մամեդխանով
Armenia.Az-ի ընթերցողների ուշադրությանն ենք ներկայացնում Անար Մամեդխանլիի 1news.az-ում տպագրված հոդվածը:

Սիրելի ընթերցող, ինչ ուզում ես մտածիր՝ բայց ես հավատում եմ, հայերին: Տվյալ իրավիճակում նրանց ավելի շատ եմ հավատում քան Բեռնար Ֆասիեին:

Թեև հայերը հաճախ են աչքի ընկնում առողջ դատողության բացակայությամբ, սակայն, տվյալ դեպքում նրանց անկեղծ (հնարավորին չափ) վրդովմունքը ինձ համար հասկանալի է:

Եկավ ֆրանսիացի համանախագահը, որն ինչ որ բանով հիշեցնում է Լուի Դե Ֆյունեսին, գուշակեց նրանց ցանկությունը, իբր տղեք' շարունակեք համառել, ադրբեջանցիները բլեֆ են անում, քանի որ վախենում են «ղարաբաղցիների» քաջությունից ու մանավանդ՝ ֆինանսական բարեկեցությունը կորցնելուց:

Այլ կերպ ասած՝ այստեղ խոսքը դուր գալու ցանկության մասին չէ: Ինչպես ասում էր Ժիգլովը՝ այստեղ համատեղված են սերն ու շահը:

Բեռնար Ֆասիեն, ինչպես հայտնի է, մեր նախարարին ասել է, թե տեղի է ունեցել սխալ թարգմանություն: Շնորհակալություն նրան այսպիսի պատասխանի համար: Չէ՞ որ նա կարող էր ասել, թե այն ժամանակ դեռ փոքր է եղել: Թեև, ինչի՞ հետ ասել սատանան չի կատակում, միանգամայն հնարավոր է, որ նա հայերին կասի, թե քանի որ նա խոսում է «գասկոնական» բարբառով՝ մեր նախարարը նրան ճիշտ չի հասկացել: Միգուցե պարոն Ֆասիեին խորհուրդ տանք ուսումնասիրե՞լ Մորզեի այբուբենը:

Կրկնում եմ, հարցն ավելի խոր արմատներ ունի, քան թվում է առաջին հայացքից:

Ֆրանսիան ներկայացնող Բերնար ֆասիեն, որպես միջնորդ փոխանակ փոխզիջումների կոչ անելու՝ ընդհակառակը, հայերին բացատրում է, թե իր կարծիքով ինչու պատերազմը ձեռնտու չէ Ադրբեջանին:

Չնայած, որ առողջ դատողությունը հուշում է, որ միջնորդը նման խոսքերը պետք է ասի ադրբեջանցիներին: Իսկ հայերին պետք է բացատրի՝ թե նրա կարծիքով, ինչու՞ է ձեռնտու լքել զավթված տարածքները:

Այլ կերպ ասած, պարոն Ֆասիեն իր հայտարարությամբ հակասում է միջնորդի և դիվանագետի ոգուն:

Թեև հենց ֆրանսիացի դիվանագետներն են հորինել «կառուցողական երկիմաստություն» տերմինը, որն իր գրական հոյակապությամբ չի զիճում իր իմաստի ցինիզմին:

Հասկանում եք, առանց նախապատրաստվելու հայերը չէին կարող վերաձևակերպել Ֆասիեի խոսքերը, իսկ դա հնարավոր կլիներ միայն այն դեպքում, եթե պարոն Ֆասիեն նախապես նրանց հանձներ իր ելույթի բովանդակությունը:

Իսկ դրան հավատալ՝ շատ դժվար է:

Սակայն, ինձ համար հետաքրքիր է. ըստ Ֆասիեի՝ թարգմանիչը ելույթի ո՞ր մասն է սխալ թարգմանել:

Նա ասել է, թե «ղարաբաղցիները» վախկոտ և անօգնական են, իսկ ադրբեջանցիներին շատ ձեռնտու է պատերազմը, բայց թարգմանիչը ճիշտ հակառա՞կն է թարգմանել:

Ինչպես ասում էր Կոնստանտին Սերգեևիչ Ստանիսլավսկին՝ «Չե'մ հավատում»:

Կարելի է երկար մտածել այն մասին, թե ինչ էր ուզում, կամ չեր ուզում ասել Բերնար Ֆասիեն: Սակայն, մի բան հաստատ է՝ հակամարտության անվերջ սառեցումը ձեռնտու է կամ Բերնար Ֆասիեին, կամ էլ Ֆրանսիային:

Եթե անկեղծ լինենք՝ ապա իհարկե, անկախ տարիքից բոլորիս համար հաճելի կլիներ, եթե Բաքու ժամաներ Պատրիսիա Կասը և իր համերգն սկսեր «Սալամ Բաքու'» արտահայտությամբ: Կարծում եմ, հայերի համար էլ հաճելի կլիներ՝ եթե ֆրանսիացի երգչուհին Երևանում նրանց բարևեր հայերենով: Բայց սա համերգ է, շոու-բիզնես:

Իսկ երբ միջնորդները, որոնց պատիվ է տրված լուծել պատերազմի ու խաղաղության, կյանքի ու մահի հարցերը, իրենց շոումենի նման են պահում, դա մեզ համար անհաճելի է, իսկ նրանց կողմից՝ անպարկեշտություն:

Անար Մամեդխանով
Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր

Bookmark:

Մեկնաբանություններ

Ամենաընթերցվող լուրերը

Քաղաքականություն բաժնի այլ նյութերը

Խմբագրի ընտրանին

Find us on Facebook